و تمام مذاهب اسلام از شيعه و سنّى متّفق‌اند كه چون رسول خدا احساس رحمت نمودند اهل بيت را كه اين پنج نفر باشند در زير كساء جمع نموده و كساء را به روى آنها انداختند و از خدا طلب رحمت كردند و عرض كردند : « بار پروردگارا براى هر پيغمبرى اهل بيتى است و اينان اهل بيت من‌اند ، اينها آل محمّدند ، صلوات و بركات خود را بر محمّد و آل محمّد بفرست به درستى كه تو حميد و مجيد هستى » . و امّ سلمه كساء را بالا زد و گفت : يا رسول اللّه من هم وارد شوم ؟ حضرت فرمود : نه وارد نشو اينجا جاى تو نيست و ليكن تو بر خير خواهى بود . در اين حال حضرت رسول اللّه دست خود را از گوشهء كساء بيرون آورده و به سوى آسمان بلند كرد و عرض كرد : « خدايا اين اهل بيت مرا از هر رجسى پاكيزه بدار و آنها را به مقام طهارت مطلقه برسان » كه ناگهان اين آيه مباركه را جبرائيل امين نازل كرد : إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً . ما در اينجا بعض از اين روايات را كه از طريق شيعه و سنّى روايت شده ذكر مىكنيم و سپس در مفاد و مفهوم اين آيه بحث مىنمائيم . حديث اول : عبد اللّه بن احمد حنبل با سلسله سند خود از عطاء ابن ابى رياح از امّ سلمه روايت كند كه : كان امّ سلمة تذكر انّ النّبىّ كان فى بيتها فاتته فاطمة عليها السّلام ببرمة فيها حريرة فدخلت بها عليه ، قال : ادعى لى زوجك و ابنيك ، قال : فجاء علىّ و حسن و حسين فدخلوا و جلسوا يأكلون من تلك الحريرة و هو و هم على منام له على دكّان تحته معه كساء خيبرىّ ، قالت : و انا فى الحجرة اصلّى ، فانزل اللّه تعالى هذه الآية : « إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً » . قالت : فاخذ فضل الكساء و كساهم به ثمّ اخرج يده فالوى بها الى السّماء و قال : هؤلاء اهل بيتى و خاصّتى ، اللّهمّ فاذهب عنهم الرّجس و طهّرهم تطهيرا . قالت : فادخلت رأسى البيت و قلت : انا معكم يا رسول اللّه ؟ قال : انّك الى خير انّك الى خير « 1 » .

--> ( 1 ) « غاية المرام » ص 287 حديث دوّم و نيز در « غاية المرام » ص 288 به عنوان حديث شانزدهم از ثعلبى با اسناد خود از امّ سلمه آورده است ، و نيز در « غاية المرام » ص 291 حديث سى و هفتم از « فصول المهمّهء » ابن صبّاغ مالكى آورده است . و همين خبر را با مختصر اختلافى در لفظ در « غاية المرام » ص 295 حديث چهاردهم از تفسير قرآن محمّد بن عبّاس ماهيار شيعى با سلسله سند شيعه از امّ سلمه آورده است ، و نيز در « غاية المرام » ص 295 حديث هفدهم از محمّد بن عباس ماهيار از امّ سلمه و به عنوان حديث بيستم از